Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/464 K.2022/1646

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 20/04/2021 tarih, 2020/10131 Esas, 2021/3746 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

İmbat Turizm Endüstri A.Ş tarafından, Tavuk Adası mevkiinde bulunan 1137 ada 1 parsel nolu taşınmaz önünde, ahşap iskele yapmak üzere deniz yüzeyinin kiralanması yönünde talepte bulunulduğu ve henüz izin aşaması tamamlanmadan ahşap iskelenin yapıldığının tespit edildiği, 1137 ada 1 parsel nolu taşınmazın şirket adına kayıtlı olduğu, bu taşınmazın yanındaki 2 parsel nolu taşınmazın Hazine adına kayıtlı olup, üzerinde korunması gerekli kültür varlığı niteliğindeki tescilli manastır bulunduğu, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile,

ahşap iskelenin bir kısmının, 1 parsel nolu taşınmaza bitişik konumda yapılan eski beton iskelenin üzerinde, bir kısmının da deniz yüzeyi üzerinde kalacak şekilde olduğunun, dosya kapsamında eski beton iskelenin tescilli olup olmadığı, ya da tescilli yapının uzantısı olup olmadığı yönünde belge bulunmadığının belirtildiği, 28/10/2015 tarihli, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün cevabi yazısında, gerekli izinler alınmadan yapılan iskelenin, tescilli anıtsal yapının bulunduğu 1 ve 2 parsel nolu taşınmazlara bitişik konumda olduğu,

bu nedenle, 05/11/1999 tarih 664 nolu ilke kararının “Sit alanları dışındaki üzerinde korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı bulunan parsellerin koruma alanı” başlıklı ilke kararına tabi olduğunun bildirildiği, her ne kadar Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 23/11/2015 havale tarihli yazısı ile dava konusu iskelenin doğal sit alanı içerisinde kalmadığı belirtilmiş ise de; doğal sit alanında kalmasa dahi, korunması gerekli kültür varlığının koruma alanı içerisinde kalması durumunda da ilgili kurumlar tarafından izin alınması gerektiği anlaşılmakla;

1 -Dosya kapsamında bulunan 02/08/2010 tarihli vekaletname ile, şirket yetkilisi Dikmen Masis tarafından sanığa şirketi temsil yetkisi verildiğinin anlaşıldığı, Dairemiz bozma ilamında, sanık müdafinin, sanığın, şirket adına vekaleten, şirket işleri ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarına başvuruda bulunan çalışan olduğunu, şirketi asaleten temsile yetkili olmadığını ileri sürmesi karşısında, sanığın şirket yetkilisi olup olmadığı hususları ilgili kurumlardan sorulmak suretiyle, sanığın hukuki sorumluluğu bulunup bulunmadığının irdelenmesi gerektiğine değinildiği gözetilmeksizin,

mahkemece bozma sonrası yalnızca Ticaret Sicil Gazetesi örneği dosya arasına alınmak suretiyle, sanığın hukuki sorumluluğu olup olmadığına ilişkin irdeleme yapılmaksızın ve bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2 -Dairemizin 20/04/2021 tarih, 2020/10131 Esas, 2021/3746 Karar sayılı bozma ilamının bozma gerekçesi sanık aleyhine olmasına rağmen, bozma sonrası yapılan yargılamada, sanığın bozmaya karşı beyanının alınmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması,