Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4648 K.2024/5615

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 250.00,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ve haksız ikinci tutuklama nedeniyle 100.00 maddi ve manevi tazminatın ikinci tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine ve 1.600 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin gerektiği, dava açma koşullarının oluştuğu, eksik araştırma sonucunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/84 Esas-2019/125 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan 12.09.2017-21.09.2017 tarihleri arasında 9 gün gözaltında kaldığı ve 29.09.2017-14.09.2018 tarihleri arasında 350 gün tutuklu ve gözaltında kaldığı, tahliye kararına yapılan itiraz sonucunda 15.09.2018-05.12.2018 tarihleri arasında 81 gün tutuklu ve gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği,

mahkumiyet hükmünün 03/09/2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak davanın dayanağının tahliye kararının itiraz üzerine kaldırılmasının hukuksuz olduğu gerekçesine dayandığı, itiraz süreci sonunda verilen karara göre tahliye kararının kaldırılmasında hukuka aykırı bir yönün bulunmadığı, dolayısıyla açılan davanın yasal dayanaktan yoksun bulunduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,