Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4792 K.2026/716

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız infaz nedeniyle 90.000,00 TL maddi ve 90.000,00 TL manevi tazminatın 22.05.2020 tarihinden işleyecek en yüksek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yasal şartların oluştuğuna ve davanın kabulüne karar verilmesine, sehven açılan davanın birleştirilmesine, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/131 Esas – 2017/252 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.07.2016-10.08.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, 10.08.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, hakkındaki mahkumiyet hükmü kanun yolu incelemesi sonucu kesinleşerek cezası infaz edilen davacının, kesinleşen cezasının bihakkına kadarki infaz sürecinin halihazırda devam ediyor olması,

bunun dışarıda veya içeride çekilmesi bakımından süre farklılıklarının cezanın hukuki neticesinin değiştirmeyeceği ve tazminat davasının 5271 sayılı yasanın 141. maddesinin öngördüğü özel şartları taşımadığı sonuç ve kanısına binaen maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında dava tarihinin "21.08.2020" olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,