Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4869 K.2026/1013

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve yargılama aşamasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücreti nedeniyle 317.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 24.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 17.330,03 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 24.11.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince (A) fıkrasının (1). bendinde bulunan maddi tazminat miktarı olan "17.330,03 TL" ibaresinin "17.333,41 TL" ibaresi ile değiştirilmesi, "haksız gözaltı tarihi olan 24/11/2016'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte" ibaresi ile (B) fıkrasının (1) bendinde bulunan "haksız gözaltı tarihi olan 24/11/2016'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esasta reddine karar verilmiş,

davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlikten reddi ile davacı vekilinin dava dilekçesinde gözaltı tarihinden itibaren faiz istenildiği halde faiz verilmemesi hukuka aykırı görüldüğünden hükme "maddi ve manevi tazminatın haksız gözaltı tarihi olan 24.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle davacı vekilinin temyiz isteminin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; üzerine atılı suçun niteliği, mesleği ve aile yaşamındaki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen maddi ve manevi tazminatın yetersiz olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/142 Esas, 2019/325 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.11.2016 - 07.12.2017 tarihleri arasında 378 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 08.11.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminatın artırılması ve "haksız gözaltı tarihi olan 24/11/2016'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte" ibaresinin çıkarılması suretiyle" düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin temyiz isteminin, davacı vekilince temyiz dilekçesinin 13.07.2021 tarihinde verilmesinin ardından 26.07.2021 tarihinde yapıldığı ve bu itibarla kararın katılma yoluyla temyiz olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verilmesini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ile davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Dosya kapsamında yapılan incelemede, kamu görevlisi iken 22.11.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının son maaşını Kasım 2016 tarihinde aldığı, maddi kaybının 15.12.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 07.12.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden maddi tazminatın hesaplanması gerekirken, gözaltı tarihinden tahliye tarihine kadar hesaplama yapılmak suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2- Davacının 07.01.2020 tarihli dava dilekçesinin sonuç ve talep kısmında hükmolunacak tazminatlara haksız gözaltı tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunulduğu halde, hükmolunan maddi ve manevi tazminatlara yasal faize hükmedilmemesi,

3-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,