Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4914 K.2026/428

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ile soruşturma aşamasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücreti nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 19.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, haksız gözaltı nedeni ile kişinin özel vekaletname ile tuttuğu avukata vermiş olduğu vekalet ücreti CMK'nın 141 madde kapsamı dışında kaldığı,

davacının haksız gözaltı nedeni ile herhangi bir maddi zarara uğramadığı gerekçesiyle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 19.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince hükmün 2. fıkrasında yazılı "3.000,00 TL" ibaresi yerine "1.000,00 TL" ibarelerinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirtilen miktarın maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiği ve manevi tazminatın eksik olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; sosyal, ekonomik durumu, mesleki, ailevi ve sosyal yaşantısı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğuna, müvekkilin İsnat edilen suçun kapsamı nedeniyle zorunlu müdafilik gerektiğinden müvekkil 20.000,00 TL avukatlık ücreti ödemesi nedeniyle soruşturma aşamasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/27405 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacıların silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 19.02.2019 - 01.03.2019 tarihleri arasında 10 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde 10.03.2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 14.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya 14.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış bir davanın bulunmadığı,

gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Davacının 19.02.2019-01.03.2019 tarihleri arasında 10 gün gözaltında kaldığı gözetilmeksizin manevi tazminat hesabının 11 gün olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 1.030,00 TL maktu vekalet ücretinin 10.03.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminata ilişkin kısmında yer alan "davacının maddi tazminat talebine ilişkin DAVANIN REDDİNE" ibaresi çıkarılarak yerine "Soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 1.030,00 TL maktu vekalet ücretinin 10.03.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ

İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,