Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4982 K.2024/7895

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılanın vekili duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının 5271 sayılı Kanunun 286/2-g maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 133/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgün infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince.

"Sanık ... hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2019 tarih ve 2019/2400 Esas, 2019/2174 numaralı iddianamesi ile kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etmek suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurları oluşmadığından buna göre atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince BERAATINA," dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine dair karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın avukat olan katılanın bürosunda yapmış oldukları görüşmeyi cep telefonu ile ses kaydına aldığı, bu ses kaydını whatsapp üzerinden katılana gönderdiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, sanık ile katılan arasında gerçekleşen konuşmanın sanık tarafından kayda alınmasının "yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" gerekçesiyle yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönelik kararı kaldırılarak, 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2. Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi Ve Kayda Alınması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,