Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5095 K.2025/6043

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Yerel Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; davacı vekilinin uzun süre iletişimin tespiti tedbiri uygulandığı gerekçesi ile nedeniyle 20.000,00 TL manevi tazminatın tedbir başlangıç tarihinde işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 28.02.2022 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın kabul edilmesi gerektiğine, AYM nezdinde yapılan benzer başvuruda, özel hayata saygı hakkı ile haberleşme hürriyeti bağlamında oluşan zararlarının tazmini konusunda başvurucuya, asgari güvenceleri içerecek şekilde etkili bir hukuk yolu sunulmadığına, bu şekilde etkili başvuru hakkının ihlal edildiğine karar vermiş ve kararın, ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yerel mahkemeye gönderilmesine karar verdiğine, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince benzer başvuru olan .....dosyasında tazminata hükmedildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel Mahkemece Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/38860 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması ve fiziki ve teknik takip tedbirlerinin uygulandığı, bu tedbirlerin uygulanmasına 22.05.2013 tarihinde son verildiği, operasyonel faaliyet gerektirecek yeterli delile ulaşılamadığı gerekçesi ile 02.11.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği,

davacı tarafından hakkında yapılan iletişimin tespiti sebebiyle manevi tazminat istemi ve tazminat isteminin koşullarının CMK'nın 141. maddede düzenlendiği, iletişimin tespiti kararının bu maddede düzenlenen tazminat talep edilebilen koruma tedbirlerinden olmadığı anlaşıldığından CMK 142/1 maddesi uyarınca yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı anlaşıldığından, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı hakkında uygulanan tedbirlere ilişkin karar ve evraklarının aslı veya onaylı örneklerinin dosya arasına alınarak tedbir tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 135. maddesinde düzenlenen şartları taşıyıp taşımadığı araştırılıp, davacı tarafın 29.01.2016 tarihli dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar 5271 sayılı CMK’nın 141/3. maddesinde düzenlenen hakimler ve Cumhuriyet savcılarının eylemlerinden ötürü tazminat istemine ilişkin olup, tazminata konu edilen eylemlerle ilgili olarak hakimler ve Cumhuriyet savcıları hakkında adli veya idari soruşturma yapılıp yapılmadığı,

yapılmış ise akıbetinin ne olduğu Hakimler ve Savcılar Kurulundan sorulup, açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,