Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5099 K.2024/5309

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle her bir davacı için ayrı ayrı 124.500 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 115.300 TL maddi ve 132.750 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ... için hükmedilen tazminat miktarının 124.350 TL'ye, davacı ... için hükmedilen tazminat miktarının 109.300 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/573 Esas – 2013/1272 Karar sayılı ceza dosyasında, davacıların 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yargılandıkları, bu kapsamda davacı ...' ait 785 adet cep telefonu, 1740 adet cep telefonu bataryası ve 5500 adet hafıza kartı ile davacı ...' e ait 1250 adet cep telefonu, 1150 adet cep telefonu bataryası ve 8400 adet hafıza kartına 30.09.2008 tarihinde el konulduğu,

yapılan yargılama sonunda davacıların beraat ettikleri ve el konulan eşyaların gümrük mevzuatı çerçevesinde gümrük idaresine teslimine, eşyalar tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin iadesine karar verildiği, beraat kararı temyizde bozularak 12.10.2017 tarihinde zamanaşımından düşme kararı verilmek suretiyle kesinleştiği, davacılara ait el konulan eşyaların tasfiyesine ilişkin yapılan araştırmada.

1740 adet cep telefonu bataryası ve 5500 adet hafıza kartının 6.000 TL bedel karşılığında 11.10.2012 tarihinde satışının yapıldığı ve ilgilisine ödemenin yapıldığının bildirildiği, davacılardan hangisine ödeme yapıldığına dair yapılan araştırma sonucunda her iki davacı yönünden de bir başvuru olmadığından ücret iadesinin yapılmadığının tespit edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince dosya içerisinde yapılan incelemede 6.000 TL bedel ile satışı yapılan eşyaların davacı ...'a ait olduğu, davacının bu parayı ilgili idareden her zaman isteyebileceği de göz önüne alınarak, el konulan eşyaların el koyma anındaki CIF değeri üzerinden 6.000 TL'nin mahsup edilmesiyle davacı ... yönünden 109.300 TL maddi tazminatın, davacı ... yönünden ise talep edilen maddi tazminat miktarının 124.350 TL olduğu ve taleple bağlılık ilkesi gereği bu miktara hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle maddi tazminat miktarı 124.350 TL olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,