Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5425 K.2024/5359

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 250.000 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile el koyma tarihi ile tasfiye tarihi olan 18/05/2016 tarihine kadar işleyen 11.203,79 TL yasal faizin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

faize faiz yürütülemeyeceği dikkate alınarak bu husustaki faiz isteminin reddine, el konulan eşyaların tasfiye tarihindeki satış fiyatı olan 176.800 TL ile toplam tasfiye satış bedeli olan 65.000 TL arasındaki farka ilişkin olarak 111.800 TL'nin tasfiye tarihi olan 18/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazine'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak,

davanın süreden reddine karar verilerek ve hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava açmadan önce iadesine karar verilen emtiaların aynen taraflarına iadesi ya da tasfiye bedelinin ödenmesi için gerekli başvuruyu yaptıklarını, bu başvurudan sonra tazminat davasının açıldığını, yapılan başvurunun süreyi durduracağını, davanın reddi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2945 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacı ...'e e ait dava konusu emtialara ''5607 sayılı Kanuna Muhalefet ve Resmî Belgede Sahtecilik'' suçunda kullanıldığından bahisle el koyma kararı verildiği, yapılan soruşturma sonucunda Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2945 soruşturma ve 2018/303 karar numaralı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı ile el konulan eşyaların karar kesinleşince sahibine iadesine karar verildiği,

Doğubayazıt Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/05/2018 gün ve 2018/1066 D.iŞ sayılı kararı ile kararın kesinleştiği, dava konusu emtiaların Van Tasfiye İşletme Müdürlüğü tarafından 18/05/2016 tarihli açık artırma ile yapılan ihalede 65.000 TL bedelle satılarak tasfiye edildiği, ancak bu bedelin davacının vergi borçlarına mahsup edildiği, davacının talebinin el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın yedinci bölümünde düzenlenen "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat" ana başlığı altında, 141 ila 144.madde arasında belirlenmiş tazminat sebepleri kapsamında bulunduğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin 07.01.2021 havale tarihli dava dilekçesi ile toplam 250.000 TL maddi tazminat talebinde bulunduğu davaya konu 08.09.2015 tarihinde ürünlere el koyulması olayıyla ilgili Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2945 sayılı soruşturması kapsamında verilen 19.02.2018 tarih 2018/303 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 31/05/2018 tarihinde kesinleşmiş olması ve 5271 sayılı CMK'nın "Madde 142 – (1) Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini

izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklindeki düzenleme karşısında davanın 1 yıllık süre geçtikten sonra 07/01/2021 tarihinde açılması nedeniyle davanın süreden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

25.08.2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı anlaşıldığından,

reddedilen tazminat miktarına göre hesaplanan nispi vekalet ücretinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten fazla olması nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen işler için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın süresinde açılmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,