Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5476 K.2026/361

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 300.000,00TL maddi ve 500.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 395,24TL maddi ve 500,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin, "Davacının kazanç kaybından kaynaklı oluştuğu sürülen maddi tazminat talebi yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

davacının soruşturma sırasında kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden, lehine takdir edilen 660 TL nin 22/10/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine" şeklinde değiştirilmesi, davacı lehine manevi tazminat takdirine ilişkin hükmün 2 numaralı bendinde yer alan "500,00 TL" ibaresinin çıkartılarak,

yerine, "1.250 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin ceza davasında ödediği avukatlık ücretinin ve soruşturma nedeniyle mahrum kaldığı tüm maaş ve ödeneklerin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine, davacının soruşturma nedeniyle sosyal çevresine karşı çok zor durumda kaldığını, manevi tazminat olarak verilen miktarın çektiği sıkıntıları karşılamadığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/48607 soruşturma 2018/28171 karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.08.2016-24.08.2016 tarihleri arasında 7 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında 22.10.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 29.11.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen takipsizlik kararının davacıya tebliğ edilmediği,

gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, göz altı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin, "Davacının kazanç kaybından kaynaklı oluştuğu sürülen maddi tazminat talebi yerinde görülmediğinden reddine, ancak; davacının soruşturma sırasında kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden, lehine takdir edilen 660 TL nin 22/10/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine" şeklinde değiştirilmesi, davacı lehine manevi tazminat takdirine ilişkin hükmün 2 numaralı bendinde yer alan "500,00 TL" ibaresinin çıkartılarak, yerine, "1.250 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,