KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/5496 E., 2024/6126 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1546 E., 2021/3249 K
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Ret
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 05/10/2021 tarih, 2021/1546 E. 2021/3249 K sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde, temyizin ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandığı ve bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasının hukuka aykırılık olarak nitelendirilebileceği, aynı Kanunun 294. maddesinde, temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, CMK'nın 298. maddesinde ise Yargıtayın, süresinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptaması halinde, temyiz istemini reddeceği belirtilmiştir.
Görüldüğü üzere, istinaf sonrası temyiz incelemesi sırasında temyiz isteminde bulunan kişilerin hükmün neden dolayı bozulmasını istediklerini temyiz başvurularında açıkça göstermeleri, aksi halde temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep gösterilmemesi yada ''... re'sen tespit edilecek sair hususlar'' gibi muğlak ifadelerle yazılan temyiz dilekçelerinin sebep içermediklerinden reddedilmeleri gerekmektedir.
Davacı vekili tarafından sunulan 25.10.2021 tarihli süre tutum dilekçesi olduğuna dair konu başlıklı dilekçe de mahkemenin davacı aleyhine vermiş olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz yoluna başvurulduğuna yönelik beyanda bulunmuş, hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasına yönelik herhangi bir sebep göstermemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/5496, K. 2024/6126, 5 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama