Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5513 K.2026/656

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin müvekkili hakkında kanuna aykırı şekilde tutuklama kararı verildiği, kanuni süre içinde hakim önüne çıkarılmadığı, kanuni süre içinde tutukluluk hakkında karar verilmeyen ve tutukluluk devam kararlarının tebliğ edilmediğine ilişkin talepleri nedeniyle 100.000,00TL maddi ve 200.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının yargılandığı mahkemece tazminata dayanak bir beraat kararının bulunmaması gerekçesiyle tazminat istemin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 30.Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/69 Esas, Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.12.2019 tarihinde gözaltına alındığı, 20.12.2019 tarihinde tutuklandığı , 17.12.2019- 10.09.2020 tarihleri arasında 268 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı ve yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Uyap sisteminden yapılan sorgulamada dosyanın derdest olduğu ve kararın henüz kesinleşmediği,

davacı tarafından dava dilekçesinde hakkında müvekkili hakkında kanuna aykırı şekilde tutuklama kararı verildiği, kanuni süre içinde hakim önüne çıkarılmadığı, kanuni süre içinde tutukluluk hakkında karar verilmeyen ve tutukluluk devam kararlarının tebliğ edilmediğine ilişkin maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmuş ise de, davacı hakkındaki tutuklamanın ve tutuklamanın devamına dair kararların atılı suçla orantılı olduğu, hukuka aykırı kararlar olmadığı, tutukluluk süresinin makul olduğu,

mahkemelerdeki iş yükünün çokluğu nazara alındığında itirazların makul sürede karara bağlandığının kabulü gerektiği, tutukluluk halinin dosya üzerinde incelenmesinin yasal olduğu, bu nedenle davacının davasının sübuta ermediği anlaşıldığından reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince red edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

15.08.2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139'uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanunun 142'nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alındığında,

mahkemece reddedilen tazminat miktarına göre karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.600,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,