Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5744 K.2026/1546

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vasisinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 31.500,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin davanın reddine verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vasisinin istinaf başvurusu üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; davanın yasal koşullarının oluştuğuna, koruma tedbirlerinin hukuka aykırı ve ölçüsüz şekilde uygulandığına bu sebeplerle lehine tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk derece mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/1661 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma sırasında davacının, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 20.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 23.07.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan soruşturma neticesinde silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında iddianame tanzim edildiği, Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/329 Esas, 2017/554 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamasında davacı hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği,

bu kararın 08.10.2018 tarihinde kesinleştiği, uyap kayıtlarında anayasal düzeni değiştirmeye teşebbüs suçundan verilmiş tutuklama kararı gözüktüğünden mahkemenin 2017/329 esas sayılı dosyası üzerinden 17.04.2020 tarihinde verilen ek kararla davacının bu suçtan tahliyesine karar verildiği, ek karar içeriğinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan dolayı verilen tutuklama kararının bu dosyanın evveliyatında olduğu, davacı hakkında tek bir soruşturma ve kovuşturma yapıldığı, aksaklığa neden olmaması açısından bu tahliye kararının verildiğinin belirtildiği,

davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçlarından aynı dosya kapsamında soruşturma yürütüldüğü, davacının her iki suçla ilgili olarak Şırnak Sulh Ceza Hakimliği'nin 2016/248 sorgu sayılı evrakı ile tutuklandığı, daha sonra davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dava açıldığı, davacının bu suçtan cezalandırılmasına, hükmen tutukluluk halinin devamına karar verildiği,

bu kararın onanarak kesinleştiği, her ne kadar davacı vasisi tarafından davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan 9 ay süre ile tutuklu kaldığı iddiası ile tazminat talebinde bulunulmuş ise de, bu hususun doğru olmadığı, davacının hem örgüt üyeliği hem de anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan aynı karar ile tutuklandığı, örgüt üyeliği suçundan cezalandırıldığı ve bu kararın kesinleştiği, dolayısıyla tutuklama kararının örgüt üyeliği suçu yönünden infaz edildiği, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçu ile ilgili infaz edilmiş bir tutukluluğun bulunmadığı,

bu yönüyle davacı vasisinin tazminat isteminin hukuki dayanaktan yoksun olduğu kanaatine varılarak ve davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının aynı soruşturma kapsamında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından aynı sorgu ile tutuklandığı, değişen suç vasfı nedeniyle silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında kamu davası açıldığı ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama neticesinde 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği,

mahkumiyet kararının Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 08.10.2018 tarihli ve 2018/3076 Esas, 2018/3129 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, tutuklandığı suçtan mahkumiyetine karar verilen ve mahkumiyeti aşan tutukluluk süresi bulunmayan davacının CMK'nın 141. maddesinin "e" bendi bakımından tazminat hakkının bulunmadığı,

aynı maddenin diğer bentleri bakımından ise dosya kapsamında yapılan incelemede tazminat koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu değerlendirilmiş olup, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,