Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5791 K.2024/6159

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 11.05.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talep ettiği şekliyle 92.554,49 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında aracı ile örgüt üyesini taşıdığından bahisle yargılama yapıldığı ve davacıya ait araca 27.08.2009 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

CMK'nın 144/1-d maddesi uyarınca kusur yeteneğinin bulunmaması nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen kişilerin tazminat isteyemeyecek kişiler arasında yer aldığı, bu itibarla davacı bakımından tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacıya ait araca 7 yıl haksız olarak el konulduğuna, iade kararına rağmen halen iade edilmediğine, aracın 7 yıl boyunca çalışmamasından dolayı kullanılamaz hale geldiğine, aracın davacıya iadesine karar verilmiş ise de aracın kullanılamaz hale gelmesinden dolayı el konulan mal varlığının korunması için gerekli tedbirlerin alınmamış olması nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluştuğuna, davanın reddine karar verilmesinin ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/33 Esas – 2016/135 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait araca suçta kullanıldığı gerekçesiyle 27.08.2009 tarihinde el konulduğu,

davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları kapsamında yapılan yargılama neticesinde davacının üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu cebir ve tehdit etkisi altında işlediği kanaatine varılarak TCK'nın 28 ve CMK'nın 223/3-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin olarak ise 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve davacıya ait suçta kullanılan 65 NF 952 plakalı aracın sahibine iadesine karar verildiği,

kararın 13.06.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak aynı Kanun'un 144/1-d maddesi uyarınca yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı Kanunun 141/1-j bendinde ise "Eşyasına veya diğer mal varlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde el konulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer mal varlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,...." kişilerin tazminat isteyebileceklerinin hüküm altına alındığı,

Davacının dava dilekçesinde el konulan aracın kullanılamaz hale gelmesi ve zamanında geri verilmemesinden bahisle tazminat talep ettiği, dosya kapsamında yer alan teknik bilirkişi tarafından düzenlenen tutanakta araç üzerinde Yüksekova yediemin oto parkında yapılan inceleme kapsamında aracın kullanılamaz hale geldiğinin bildirildiği anlaşılmakla; dava dosyası içerisinde yer almayan tazminata konu el koyma işleminin ve Mahkemesince aracın davacıya iadesi hususunda 23.06.2016 tarihinde Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığına yazılan müzekkerenin akıbetinin araştırılarak,

ilgili belgelerin denetime elverişli olacak şekilde aslının ya da onaylı örneğin dosya içerisine alınması suretiyle, aracın davacıya teslim edilip edilmediği, edilmiş ise ne zaman teslim edildiğine ilişkin araştırma yapılmadan ve aracın makul sürede iade edilip edilmediğine ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması ve teknik bilirkişi raporu ve dosya kapsamında yer alan fotoğraflara göre aracın kullanılamaz hale geldiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 141/1-j maddesinde el konulan eşyanın korunması için gerekli tedbirler alınmaması durumuna istinaden tazminat isteme koşulunun somut olayda gerçekleştiği,

bu itibarla davacının tazminat talebinin bu kapsamda da ele alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,