Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5817 K.2026/1577

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin CMK 141/1 nedeniyle 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, CMK 141/1-e bendi gereğince yakalama, gözaltı ve tutukluluk dönemine ilişkin değerlendirme yapılmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, gözaltı kararında silahlı terör örgütü suçunun bulunmadığına, mahsup kararı olsa bile davacının tazminat hak kazanacağına, tutukluluğun infazına ilişkin gelen yazıya itibar edilmemesine, davanın kabulüne ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davalı lehine vekalet ücretine eksik hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/106 Esas - 2019/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Anayasayı ihlal, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevlerini kısmen veya tamamen yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetine karşı silâhlı isyan suçlarından 17.07.2016- 19.07.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı,

20.07.2016-07.11.2020 tarihleri arasında ise silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından tutuklu kaldığı yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan ise davacı hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11535 Soruşturma sayılı dosyasında 09.07.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

anılan dosyada Şanlıurfa 1 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün cevabi yazısı uyarınca, davacı hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan infaz gördüğü, ayrıca anılan suçtan davacının hapis cezası ile cezalandırıldığı ve tutuklu kaldığı süreler yönünden ise 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca mahsup kararı verildiği,

her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde ve ilk celsedeki beyanlarında, müvekkilinin anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan tutuklandığını, bu suç kapsamında cezaevinde görevliler tarafından yasal işlem yapıldığını, haklarının kısıtlandığını, dolayısıyla bu suç bakımından tutukluluğunun infaz gördüğünü belirtmiş ise de ...

No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13.06.2019 tarihli cevabi yazısının resmi belge niteliğinde olduğu, bu belge içeriğine itibar edilmemesini gerektiren herhangi bir delilin bulunmadığı, davacının tutuklu kaldığı dönemde bazı yasal haklarından faydalandırılmamasının kamu görevlileri hakkında sorumluluk doğurabilecek bir husus olduğu, bu durumun CMK'nın 141. maddesinde düzenlenen tazminat hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği de anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 141/1-e bendindeki yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/106 Esas - 2019/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Anayasayı ihlal, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevlerini kısmen veya tamamen yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetine karşı silâhlı isyan suçlarından 17.07.2016- 19.07.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı,

20.07.2016-07.11.2020 tarihleri arasında ise silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından tutuklu kaldığı yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan ise davacı hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11535 Soruşturma sayılı dosyasında 09.07.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen mahkumiyet kararının henüz kesinleşmediği temyiz incelemesi sırasında UYAP'tan yapılan kontrol sonucu anlaşılmıştır.

Davacının aynı soruşturma kapsamında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından aynı sorgu ile tutuklandığı, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilerek, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında kamu davası açıldığı ve açılan davanın henüz derdest olduğu; dolayısıyla dosya kapsamında yapılan incelemede tazminat koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

15.08.2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alındığında, mahkemece reddedilen tazminat miktarına göre karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.450 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.056 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasınında vekalet ücretine ilişkin ''1.056 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin '' 5.450 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,