Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/588 K.2025/7125

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme ve yaralanmaya neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; müvekkilinin kaza sırasında yasal hız sınırları içinde olduğu ve taşıdığı yükün de yasal sınırlar arasında bulunduğu ancak taşıdığı yük sebebiyle kazanın sonuçlarının ağır olduğu, kaza tespit tutanağı ve soruşturma aşamasında alınan raporlar dikkate alındığında kazaya karışan diğer sürücülerin de kusurlarının bulunduğu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu düzenlenen rapor doğrultusunda karar verildiğine, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi gerektiğine,

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; kazanın meydana gelmesinde sanık sürücünün tam kusurlu olduğuna, müvekkillerinin oğlunun kazanın meydana gelmemesi için gereken önlemleri aldığına ve kusurunun olmadığına, cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; kazanın meydana geldiği yol genişliği, gündüz vakti ve görüşün açık olduğu hususları dikkate alındığında kazanın meydana gelmesinde sanık sürücünün tam kusurlu olduğuna, sanığın eyleminin bilinçli taksir hükümleri dikkate alınarak hükmedilen cezanın artırılması gerektiğine, müvekkilinin eşinin kazanın meydana gelmemesi için gereken önlemleri aldığına ve kusurunun olmadığına, cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, katılan anlatımları, düzenlenen raporlar ve tutanaklar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihi olan 27.04.2018'de ... Pres isimli iş yerinde çalışan katılan ... ve maktül ..., diğer maktül ...'nın Halkalı Gümrüğüne götürdüğü paletlerin dört tanesinin etiketsiz olması nedeniyle ...'in taşımakta olduğu yüklere etiket götürmek üzere yola çıktığı, katılan ... ve maktül ... 34 ...

0597 plakalı Fioruno marka araçla şirketten çıkıp ...'i aradıkları, ...'in de 34 ...

7173 plakalı İveco marka kamyonetini Çatalca gişelere gelmeden emniyet şeridinde park ederek ... ve ...'i beklediği, geldikleri zaman ... ve ...'in etiketleri yapıştırmak için ...'in kullandığı kamyonetin kasasına geçtikleri bu esnada maktül ...'in iki aracın arasında durduğu, etiketleme işinin bitiren ...'in de ...'in yanına gelerek katılan ...'i beklemeye başladığı, bu sırada sanığın kullandığı 39 ...

339 plakalı kamyonla seyir halindeyken katılan ve maktülün bulunduğu yere çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; dosyada mevcut 27.04.2018 tarihli olay yeri incele tutanağı, 27.04.2018 tarihli görgü tespit tutanağı, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu, 27.04.2018 tarihli trafik kazası tespit tutanağı, katılan ... kaza sonucu yaralandığı ve hakkında alınan Silivri Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce verilen 10.01.2019 tarihli rapor ve 16.10.2019 tarihli bilirkişi heyet raporu dikkate alınarak,

sanığın beyan ve savunmalarında kendisinin kusuru olmadığını, seyir halindeyken sol tarafından aniden çıkan bir tırın kendisini sollamaya çalışırken üzerine doğru gelmesi nedeniyle direksiyonu sağa kırmak zorunda kaldığını ve bu sırada emniyet şeridindeki araçlara çarpmak zorunda kaldığını beyan etmiş olsa da, bilirkişi heyeti tarafından verilen raporda da belirtildiği üzere sanık 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56 maddesinde yer alan sürücülerin geçme, dönme, duraklama, durma ve park etme gibi haller dışında şerit değiştirmeleri veya iki şeridi birden kullanmalarının yasak olduğu, sanığın bu hareketiyle bu kuralı ihlal ettği;

katılan beyanlarından ve bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere sanığın kendi istikametinde devam ederken dalgın ve dikkatsizliği sonucu kendi şeridinden çıkarak emniyet şeridine girdiği, emniyet şeridinde beklemekte olan kamyonetleri göremediği ancak görüş mesafesinin açık olduğu,

bekleyen araçların arka kısımlarına dik açıyla çarptığı, sanığın şeritte ilerlerken kum taşımakta olduğu aracının boyutu ve teknik özelliklerini de dikkate alarak gerekli tedbir ve önlemleri alması gerektiği, aracının hızını araç özellikleri, trafik durumu ve hava şartlarına uygun olarak ayarlaması gerektiği, kendi şeridinde kontröllü bir şekilde ilerlemek mecburiyetinde olduğu,

dolayısıyla ağır kusuruyla iki kişinin ölümüne ve bir kişinin de ağır yaralanmasına sebebiyet verdiği ve suçun sabit olduğu kanaatine varılarak sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin de yaralanmasına neden olma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi gereğince mahkûmiyetine kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,