Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5920 K.2023/3083

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.10.2021 tarihli ve 2021/5294 soruşturma, 2021/1648 esas,

2021/115 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin dördüncü fıkraları 4. maddeleri gereğince neticeten 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ünye 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli ve 2021/591 esas, 2021/610 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip,

infazda terreddüt oluşması nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine sanığın cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/591 esas, 2021/610 sayılı ek kararını takiben, sanığın cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine dair Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli ve 2021/591 esas, 2021/610 sayılı ek kararına karşı yapılan itiraz, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2022 tarihli ve 2022/23 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 94660652-105-52-7014-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96789 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96789 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer konuda Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 11/03/2020 tarihli ve 2020/1073 esas, 2020/3819 karar sayılı ilamının "Sanık hakkında 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin 08/07/2005'ten sonra olması gerektiği, sanık hakkında daha önceden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas teşkil eden Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/1987 tarih, 1987/111 Esas ve 1987/1194 Karar sayılı ilamındaki suç tarihinin 15/05/1987 olması sebebiyle ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi..." şeklindeki gerekçesi karşısında,

sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına ilişkin İstanbul (Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2008 tarihli ve 2006/46 esas, 2008/334 sayılı kararındaki suç tarihinin 25/04/2003 tarihi olduğu, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasında önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun kesinleşmeden sonra işlenmesi yeterli olup cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı belirtilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre ise beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, beş yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına mahkûmiyet hâlinde ise cezanın infaz tarihinden itibaren üç yıl geçmekle tekerrür hükümleri uygulanamayacaktır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre ise hakkında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanığın koşullu salıvermeden yararlanamayacağı düzenlenmiştir.

Buna göre; ikinci kez mükerrirlik yönünden, birinci suç 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olabilir. Ancak ikinci kez mükerrirliğin olabilmesi için, ikinci suç ve üçüncü suçun mutlaka 5237 sayılı Kanun döneminde, hatta 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasında değişiklik yapan, 5377 sayılı Türk Ceza Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (5377 sayılı Kanun) yürürlük tarihi olan 08.07.2005 tarihinden sonra işlenmiş olması gereklidir. Şartlarını taşıyorsa, ikinci suç birinci suçu tekerrüre esas alarak birinci kez mükerrirlik uygulanacak ve üçüncü suç da ikinci suçu tekerrüre esas aldığında sanık ikinci kez mükerrir olacak ve hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar vermek gerekecektir.

5. İncelenen dosyada; sanık inceleme konusu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu 05.09.2021 tarihinde işlemiştir.

Bu suç yönünden sanığın 04.11.2017 tarihinde işlemiş olduğu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 01.10.2019 tarihinde kesinleşen Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/678 Esas, 2019/81 Karar sayılı 1 yıl 15 gün hapis cezasına dair mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınmış ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

İkinci ve üçüncü suçun, 5377 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 08.07.2005 tarihinden sonra işlenmiş olması sebebiyle incelemeye konu suç yönünden sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluştuğu belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,