Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5944 K.2024/8063

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan 5237 sayılı TCK'nın 133/3, 62/1, 52/2, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanarak,

sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan 5237 sayılı TCK'nın 133/3, 62/1, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen tevdi ilâmı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda

alınması suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa yüklenen suçun yasal unsurları oluştuğu gözetilmeden, usûl ve kanuna aykırı şekilde beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince kurulan ve açıklanması geri bırakılan hükmün, 31.12.2014 tarihinde kesinleşmesinin ve sanığın denetim süresi içinde 03.05.2016 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4. maddesindeki hakaret suçunu işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasının ardından, yapılan yargılama sonunda; katılanların 2011 yılında telefon ile yapmış oldukları konuşmaların 27 Şubat 2013 tarihinde... isimli kullanıcı tarafından Facebook adlı internet sitesinde paylaşılmasından sonra,

söz konusu konuşma dökümünün, sanığın haber merkezi müdürü olarak görev yaptığı Kocaeli isimli yerel gazetede ve aynı zamanda gazetenin internet sayfasında 01.03.2013 tarihinde hukuka aykırı olarak yayımlanmasından dolayı sanığa yüklenen suçun sabit olduğu kabul edilerek ve beş yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 133/3. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Dairemizce verilen tevdi ilâmı üzerine sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, aynı olayla ilgili olarak sanık ile birlikte yargılanan ve Kocaeli isimli yerel gazetenin genel müdürü olan diğer sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının temyiz incelemesi sonunda verilen Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2016/881 Esas, 2017/4567 Karar sayılı kararındaki.

"Haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, katılanların kamu görevlisi olması ve konuşma içeriklerinin yayımlanmasında kamu yararının bulunduğu ve haberin verilişinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olduğu gözetilmeden sanığın beratine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması" şeklindeki bozma nedeni ve sözü geçen bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda verilen beraat kararının onanmasına ilişkin Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarihli ve 2019/13783 Esas, 2020/1851 Karar sayılı kararı göz önünde bulundurulduğunda,

sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,