Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6026 K.2024/7627

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız yargılama, tutuklama, yargılamayı yapan kamu görevlilerinin ağır kusuru nedeniyle 5271 sayılı kanunun 141/3 maddesinin ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğinden bahisle 155.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.508,60 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın reddine karar verilmesi gerektiği,

manevi tazminatın fazla olduğundan 5.000,00 TL olması ve buna göre değişen vekalet ücretinin 1.056,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini, emekli olmasından kaynaklanan zararları, müvekkilinin haksız olarak tutuklandığı dönemde emsalleri kademe ilerlemesi yaparken ve generalliğe yükselirken kendisinin yükselemediğini, haksız yargılama ve tutuklama işlemleri sırasında ve sonrasına müvekkilinin kişilik hakları ihlal edilmek suretiyle yapılan yayınlar müvekkil ve ailesini hedef haline getirdiğini, haksız tutuklanmış olması müvekkili ve ailesinin tüm sosyal ilişkilerine ve askerlik hayatına telafisi olmayacak zararlar verdiğini,

TSK'yı tasfiye amacıyla sahte belgeler üretildiğini, yargılama sürecinde yer alan askeri savcı ve askeri hakimlerin bir kısmının meslekten çıkarıldığını, maddi tazminatın kabulü gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi;

davanın süresinde açılmadığını, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu, tazminat davasına konu olayda kusuru bulunan kamu görevlilerinin tespit edilerek davanın bu görevlilere ihbar edilmesi gerektiğini, faiz işletilmemesi gerektiğini, kısmen kabul kararı verildiğinden yargılama giderlerinin de kabul ve ret oranında taraflara yükletilmesi gerektiğini, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hava Kuvvetleri Komutanlığı 2. Hava Kuvvetleri Komutanlığı Diyarbakır(kapatılan) Askeri Mahkemesinin 2016/1 Esas – 2016/333 Karar sayılı dava dosyasında görevi kötüye kullanmak suçundan yargılandığı, 17.02.2012 – 13.04.2012 tarihleri arasında toplam 56 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 15.11.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı vekiline 27.04.2017 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 5271 sayılı Kanunun 142/1.

Maddesinde belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu ve görevi kötüye kullanmak suçundan yargılandığı, 17.02.2012 – 13.04.2012 tarihleri arasında toplam 56 gün tutuklu kalan davacının 155.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.508,60 TL maddi,

10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın reddine ve 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmesi nedeniyle kabul edilen toplam 5.000,00 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak,

6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

İnceleme aşamasında Uyap sisteminde yapılan araştırmada davacı hakkında Batman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/25 Esas sayılı dosyasının halen derdest olduğu, bu dosyanın suç tarihinin 01.04.2011 olduğu, suçun ise görevi kötüye kullanmak olduğu, tazminata esas dosyadaki suçun ve suç tarihinin söz konusu dosya ile aynı olduğundan, Batman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/25 Esas sayılı dosyanın incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin ödenmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Davacı vekilinin dava dilekçesinde, davacı hakkında 5271 sayılı kanun 141/3. madde gereğince tazminat talep ettiği, mahkemece davacının talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmadan yalnızca tutuklama koruma tedbiri yönünden inceleme ve araştırma yapılarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla; davacının bu talebine ilişkin dosya evraklarının alınarak, tazminat isteme şartlarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,