Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6046 K.2022/11014

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında,

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan

yargılamada basit yargılama usulünün gerekçesinde ayrıntılı tartışıp uygulanmamasına karar verilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.Olay günü saat 21.55 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, bölünmüş, iki şeritli yolun sağında seyir halindeyken önündeki aracı geçmek için sola manevra yaptığı esnada, aynı istikamette sol şeritten seyreden .’ın sevk ve idaresindeki otomobille çarpıştığı, kaza nedeniyle otomobil içinde yolcu olarak bulunan katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez,

5. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana mahkemece gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen olayda.