Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/605 K.2025/4255

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilini CMK'nın 141/1. maddesinin "a ve d" bentleri nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/4 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 02.08.2016 tarihinde tutuklandığı, davacı hakkında silahlı örgüt suçundan iddianame düzenlenerek dava açıldığı, yapılan yargılamanın halen derdest olduğu, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu tespit edilerek tazminata esas ceza davasının henüz kesinleşmediği, davacı hakkında verilen tutuklama kararının yasal sınırlar içerisinde bulunduğu ve CMK'nın 141. maddesinde sınırlı sayıda sayılan hallerden herhangi biri yönünden de tazminat şartlarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tazminata esas ceza davasının 06.05.2019 tarihinde kesinleştiği ve davacının mahkumiyetine hükmedildiği görülmekle, davacının, CMK'nın 141. maddesinin birinci fıkrasının "a ve d" bentleri uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, bu maddeler kapsamında tazminat talep edilebilmesi için tazminata esas ceza davasının kesinleşmesinin beklenmesine gerek olmadığı ancak dosya kapsamına göre, her iki bent bakımından da tazminat koşullarının oluşmadığı gözetildiğinde, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup,

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,