Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6139 K.2024/5410

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, açıklanması geri bırakılan hükümler 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanarak, sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 125/2. maddesi yollamasıyla 125/1, 62/1,

52/2-4. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiş, mahkûmiyet hükümlerine karşı sanığın istinaf isteminde bulunması üzerine hakaret suçu yönünden ek karar ile 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a ve 276/1. maddeleri gereği istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ve hakaret suçundan verilen istinaf isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı sanığın temyiz başvurusu hakkında da ek karar ile 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; sübutu kabul edilen suçları işlediğine dair dosya kapsamında hiçbir somut delil bulunmamasına rağmen hakkında eksik araştırma ve inceleme neticesinde mahkûmiyet hükümleri kurulmasından dolayı duruşma açılmadan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ve temyiz isteminin reddine ilişkin kararların bozularak, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE ve KARAR

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve tehdit suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen;

“… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile 5271 sayılı CMK'nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, hakaret suçundan verilen istinaf isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın da her ne kadar uygulama maddesi 5271 sayılı CMK'nın 276/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 280/1-a maddesi olarak yazılmış ise de 5271 sayılı CMK'nın 276/2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı gözetildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin,

23.11.2021 tarihli ve 2019/4887 Esas, 2021/2661 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,