Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6176 K.2026/1345

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 13.200,00TL maddi tazminatın 18.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faiz ile ve 100.000,00TL manevi tazminatın ise 16.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında Ankara 27.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/525 esas, 2020/236 karar sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği ve cezanın henüz kesinleşmediği anlaşıldığından,

davacının tazminat talebinin CMK'nın 141/1 ve devamı maddelerinde belirtilen koşulları sağlamadığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz itirazlarının esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Haksız ve hukuka aykırı olarak makul süreyi aşan şekilde tutuklu kaldığına, davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 13.200,00TL maddi tazminatın 18.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faiz ile ve 100.000,00TL manevi tazminatın ise 16.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 16.07.2016 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/104109 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma açıldığı, 17.07.2016 tarihinde gözaltına alınan davacının 21.07.2016 tarihinde Ankara 7.Sulh Ceza Hakimliğinin kararı ile tutuklandığı,

soruşturma aşamasında davacının Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesi, Sulh Ceza Hakimliğinde yapılan sorgusu sırasında yasal haklarının hatırlatıldığı, seçmiş olduğu müdafii avukatından hukuki yardım aldığı, avukat ile görüşmesinin soruşturmanın hiçbir aşamasında engellenmediği, davacının ifade almada, sorgusunda tüm itirazlarını ve iddialarını açıkça dile getirdiği ve tutanaklarda yer aldığı, tutukluk halinin yasada öngörülen 30 günlük süre geçmeden değerlendirildiği, soruşturma aşamasında tutuklama ve tutukluluk halinin devamı kararlarına davacının itiraz ettiği, tahliye talep ve itiraz hakkını etkin bir şekilde kullandığı,

davacının soruşturma aşamasında 21.09.2016 tarihinde tahliye edildiği, tutukluluk halinin yasada yer alan süreyi ve makul süreyi aşmadığı, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında Ankara 27.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/525 esas , 2020/236 karar sayılı kararı ile 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği ve cezanın henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, davacının tazminat talebinin CMK'nın 141/1 ve devamı maddelerinde belirtilen koşulları sağlamadığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,