Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6254 K.2024/7863

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silifke 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2019 tarih, 2017/215 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/1, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Hükmün açıklanmasını geri bırakılması kararına katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarih, 2019/890 değişik iş nolu kararı ile itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. 3. Silifke 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2020 tarih, 2019/385 Esas, 2020/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/1, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Hükmün istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 17/09/2021 tarih, 2020/2844 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.08.2022 tarih, 2021/151250 nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, ... ilçesi ... mahallesi ... mevki 140 ada 151 parsel sayılı taşınmazda bulunan ve kültür varlığı niteliğindeki kayaya oygu mezara zarar verildiğinin belirtilmesi üzerine soruşturmaya başlandığı, sanığın mülkiyetinde olan aynı mevki 140 ada 150 parsel sayılı taşınmazda düzeltme çalışmaları yapmak adına talebi üzerine verilen izin çerçevesinde iş makineleriyle çalışmaya başladığı,

çalışma öncesinde Müze Müdürlüğü görevlilerinin izin talebi kapsamında 10/03/2016 tarihinde mahallinde yaptıkları incelemelerde 151 parsel içerisinde mevcut kültür varlığına yönelik her hangi bir fiziki müdahale bulunmadığını belirledikleri, çalışma sahasını tespit edip taşınmazdan ayrılmalarına müteakip 18/03/2016 tarihinde 151 parsel sayılı taşınmazda yaptıkları incelemelerde 151 parselde de iş makinesi ile çalışma yapılıp yol açıldığını, kaya oygu mezarının üst mezar taşı kapağının iş makinesi ile kaldırılıp yan tarafa konulduğunu,

bu işlem sırasında kapağın oturduğu mezar taşının üst kısımlarında kırılmaya bağlı deformasyonların oluştuğunu tespit üzerine yan taşınmazda işlem yapan sanık hakkında kültür varlığına kasten zarar verdiğinden bahisle kamu davasının açıldığı, anılan yerle ilgili Bölge Koruma Kurulunun 22.06/2016 tarihli kararı ile 151 nolu taşınmazın kültür varlığı korum alanı, kaya oygu mezarının ise kültür varlığı olarak tesciline karar verildiği, fakat taşınmazın ada parsel numarasında hata yapıldığının anlaşılması üzerine bu kez aynı yerle ilgili 24/11/2016 tarihinde yeniden koruma ve tescil kararı alındığı,

bu kararın taşınmazın beyanlar hanesine 13/12/2016 tarihinde tescil edilip, 15/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayınlandığı, sanığın üzerine atılı 2863 sayılı yasanın 65.maddesinin " Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar..."ın cezalandırılacağı düzenlemesini getirmesi,

zarar suçunun oluşumu için korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile koruma alanlarının tescilli olmasının arandığı, eylemin 10/03/2016 ila 18/03/2016 tarihleri arasında gerçekleştiğinin kabulü ile suça konu yerde bu tarih itibariyle tescil edilen herhangi bir kültür varlığı ve koruma alanın bulunmaması karşısında atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,