Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6278 K.2024/6717

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle mahrum kalığı kar kaybı nedeniyle 300.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 30.979,95 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 31.024,65 TL'ye yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat olarak hesaplanan kar kaybının el konulan çayın devreler halinde el değiştirme ve her devre sonu kar hesaplaması şeklinde yapılması, faizin avans faiz üzerinden hesaplanması gerektiğine, hükmedilen maddi tazminat miktarı ve vekalet ücretinin eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1165 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacıya ait 5.180 kg (120 çuval) çaya, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet suçu kapsamında 18.01.2017 tarihinde el konulduğu ve davacı hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma sonunda atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına ve el konulan çayların karar kesinleştiğinde davacıya iadesine karar verildiği, karara karşı yapılan itirazın reddi ile kararın 20.11.2018 tarihinde kesinleştiği, el konulan çayların 12.12.2018 tarihinde davacı vekiline teslim edildiği,

el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek el konulan çayın değeri üzerinden el koyma ve iade tarihleri arasındaki süre için hesaplanan yasal faizin kar kaybı olarak belirlenmesi suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının maddi tazminat miktarının 31.024,65 TL'ye yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,