Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6293 K.2026/1037

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, adli kontrol tedbiri ve el koyma nedeniyle 250.000,00 TL maddi 250.000,00TL manevi tazminatın haksız işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat yönüyle davacının gözaltında kaldığı tarihler arasında ihraç olmadığı ve ihraçtan önceki maddi kayıpların CMK 141 kapsamında değerlendirilemeyeceği, ele geçirilen dijital materyallerin davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karardan yaklaşık 6 ay önce 03.04.2019 tarihinde davacıya iade edilmiş olması,

adli kontrol tedbiri kapsamında yapılan uygulamaların 5271 sayılı CMK'nun 141.maddesinde belirtilen tazminat istenen sebepler arasında bulunmadığı gerekçesiyle reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 700,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 30.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle tazminata hükmolunması gerektiğine,atılı suçlamanın niteliği, müvekkili üzerindeki olumsuz etkileri nazara alındığında hükmolunan manevi tazminat miktarının düşük olduğuna, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/7661 soruşturma sayılı dosyası kapsamında 30/07/2016 - 06/08/2016 tarihleri arasında 7 gün gözaltında kaldığı, akabinde Turgutlu Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/79 sorgu sayılı kararıyla adli kontrol altına alınarak serbest bırakıldığı, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2019 tarih, 2018/7661 soruşturma, 2019/12184 karar sayılı kararıyla davacı hakkında atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

söz konusu kararın 11/11/2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği ve itiraz olmaksızın usulünce kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış bir davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,