Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/641 K.2025/6461

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun esastan reddine kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanıkların mahkûmiyetine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki şeritli, bölünmüş, sathi kaplama, Devlet karayolunda sanık ... ... idaresindeki otomobil ile seyri sırasında, diğer sanık ...'in idaresindeki çekici ile yolun sağına dönüş yapması nedeniyle sanık ...'in gidişini engelleyerek yavaşlamasına neden olduğu ve bu esnada aynı istikametten gelen motosikletin sanık ...'in aracının arka kısmına çarpması neticesinde motosiklet sürücüsünün ve motosiklette bulunan yolcunun ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece kusuru bulunmayan sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin madde eklenmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıkların atılı suç bakımından kusuru bulunmadığının anlaşılmasına ve mahkemece de kabulün bu yönde yapılmasına rağmen sanıklar hakkındaki beraat hükmünün CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı paragrafında yer alan "sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeni ile atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca" ibaresinin çıkarılarak yerine "yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeni ile atılı suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,