Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6638 K.2024/5947

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve beden muayenesi nedeniyle 600.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davanın beraat kararının kesinleştiği tarih olan 22.01.2020 tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 294/1, 295/1, 298/1 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararının eksik inceleme sonucu alındığı, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/419 Esas-2020/15 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 14.03.2019 tarihinde gözaltına alındığı ve beden muayenesi yapıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.01.2020 tarihinde kesinleştiği, davanın 05.02.2021 tarihinde açıldığı, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tazminat talebinin dayanağı olan beraat kararının kesinleşmesi üzerine davacı tarafından 29.01.2021 tarihinde koruma tedbirleri nedeniyle aynı konuda tazminat davasının açıldığı ve Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararıyla davanın süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın süreden reddine karar verilmesi, sonucu itibariyle doğru olduğundan ve usul ekonomisi bakımından bozma nedeni yapılmamış mahkemece verilen kararda bu sebeple hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,