Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6657 K.2026/1313

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ile adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 11.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının gözaltında kaldığı süre zarfında zabıt katibi olarak görev yaptığı ve ihraç edilmediği, bu suretle maaşının 2/3'üne denk gelecek kısmının kendisine ödendiği, yasa gereği maaşının kalan kısmında kesinti yapıldığı,

yapılan bu kesintinin gözaltına alınması nedeniyle değil açığa alınması nedeniyle gerçekleştiği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 750,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 11.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün hükmün 1. bendinin hükümden kaldırılarak, yerine.

"Davacı hakkında 15.08.2016-28.12.2016 tarihleri arasında haftada 2 gün ilgili kolluk birimine başvurarak imza atma şeklindeki uygulanan adli kontrol tedbirinin davacıya getirdiği külfet, kaybettiği zaman ve sürekli bir işte çalışmasını engellemesi nedeniyle maddi açıdan mağduriyete sebep olması ve davacının hakkında uygulanan adli kontrol tedbiri nedeniyle de tazminat isteminde bulunulması hususları birlikte değerlendirildiğinde maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 600,00 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 11.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine" ibaresinin eklenmesi, "750,00 TL" olarak hükmedilen manevi tazminat miktarının "2.000,00 TL'ye" çıkarılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminatın yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/70362 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 11.08.2016 - 15.08.2016 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kaldığı, yürütülen soruşturma neticesinde 24.06.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleştiğine ve kesinleşme şerhinin davacıya tebliğ edildiğinin dosya kapsamından anlaşılmadığı,

gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun adli kontrol tedbiri uygulanmasından kaynaklı maddi tazminat talebinin 600,00 TL olarak belirlenmesi, manevi tazminat miktarının 2.000,00 TL olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince davacı hakkında 15.08.2016 tarihinde başlayıp 24.12.2016 tarihine kadar devam eden süre boyunca adli kontrol tedbiri uygulanmış olması gerekçesiyle maddi tazminat hükmolunmuş ise de; davacı hakkında uygulanan imza atmak şeklindeki adli kontrol tedbirinin, tedbirin uygulandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 141. maddesi kapsamında tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı, ölçülülük ilkesinin aşılmadığı, tedbirin uygulanmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeksizin davacı lehine maddi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş olmakla birlikte, bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,