Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6746 K.2025/2426

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına,

hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına,

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, katılan vekilinin, sanık ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazı Adana Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/67 Değişik iş sayılı kararı ile kabul edilerek sanık ... hakkındaki kararın kaldırılması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği; Suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

Sanık ...'ün temyiz isteği; Suç işleme kastının bulunmadığına,

Sanık ...'ın temyiz isteği; Taşınmazın hukuki durumunu tayin etme gibi bir durumunun söz konusu olamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 14.30 sıralarında, Kızkalesi Mahallesi'nde Hazineye ait 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda izinsiz çalışma yapıldığı ihbarını alan kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiğinde, arazide iş makinesinin taşları kırdığının ve düzeltme yaptığının görüldüğü, iş makinesini sanık ...'ın kullandığının belirlendiği, sanığa sorulduğunda suça konu çalışmanın sanık ... tarafından yaptırıldığını söylediği,

sanık ...'un aşamalardaki savunmalarında, olay günü iş makinesi sahibi olan sanık ...'ı arayıp parselde çalışma yapmasını istediğini, Hazine'ye ait arazide çalıştırma yaptırması sebebinin araziyi kullanılabilir duruma getirdikten sonra Milli Emlak'tan araziyi kiralamak veya satın almak olduğunu, arazinin sit alanında kaldığını bilmediğini, bilseydi böyle bir çalışma yapmayacağını beyan ettiği, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, olay günü sanık ...'un telefonla arayıp kendisinden 101 ada 96 parselde arazi açmasını istediğini, arazinin kime ait olduğunu sorduğunda sanık ...'un, kendisine ait olduğunu ve sorun çıkmayacağını,

arazi üzerinde daha önce başka iş makineleri çalıştığını, sorun olsaydı çalışma yapılmazdı dediğini, ancak sanık ...'un resmi bir belge göstermediğini, iş makinesini sanık ...'nın kullandığını, arazinin sit alanı ve Hazineye ait olduğunu sanık ...'nın telefonla arayıp durumu bildirmesi üzerine öğrendiğini, bu durumu bilseydi iş makinesi gönderip arazide çalıştırma yaptırmayacağını beyan ettiği, sanık ...'nın savunmasında, iş makinesi operatörü olduğunu, patronu olan sanık ...'ın yanında çalıştığını, sanık ...'ın nerede çalışma yapılacağını söylerse orada çalıştığını, olay günü patronu ile suça konu araziye gittiklerini,

iş makinesini indirdikten sonra sanık ...'ın olay yerinden ayrıldığını, iş makinesi ile arazide çalışma yaptığı sırada kolluk kuvvetlerinin geldiğini, çalışmayı durdurduklarını, işçi olduğundan kendisine söylenenleri yapmakla mükellef olduğunu, bir yerin Hazineye mi ait olduğunu, sit alanı olup olmadığını araştırma görevinin bulunmadığını beyan ettiği, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, arazinin 4489,68 metrekarelik alanında iş makinesi ile taşların kırılması suretiyle arazinin düzeltildiğinin, zeminde blok taşlarla duvar yapılarak teraslar oluşturulduğunun,

terasların toprakla doldurularak sebze dikmek amacıyla tarımsal faaliyetlere hazır hale getirildiğinin, teraslardan birine zeytin fidanları dikildiğinin, arazinin etrafının tel ile çevrildiğinin, alana girişi sağlayan yere ferforje kapı yapıldığının, teraslardan biri üzerine konteynır konulup yanına tuvalet yapıldığının, dava dışı 95 parselde giriş kapısının dış kısmına iş makineleri ile yol açıldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüklenen suçun sanıklar Mustafa ve Mümtaz tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile sanıkların beraatlerine, sanık ...'un mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanıklar Mümtaz ve Mustafa hakkında mahkûmiyet, sanık ... hakkında teşdiden mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Sanıklar ... ve ...'ün Mahkumiyetlerine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ...'ın Mahkumiyetine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Aşamalardaki tutarlı savunmalarında, patronu olan sanık ... tarafından verilen talimatlara uymak suretiyle kendisine verilen işleri yapmakla yükümlü olduğunu beyan eden sanık ...'nın, çalışma yapılan alanın arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı hususunda bilgi sahibi olduğuna ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, arazide işçi olarak çalışan sanığın izin almak gibi bir sorumluluğu bulunmadığı gibi dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendisinden beklenmeyeceği gözetilerek sanığın üzerine atılı suç yönünden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,