Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/675 K.2025/4357

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yakalama, gözaltı ve adli kontrol tedbiri nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, her ne kadar davacı kendisi hakkında hükmedilen yurt dışı çıkış yasağı sebebiyle vatandaşı olduğu Danimarka ülkesine gidemediğini, Danimarka'daki işini kaybettiğini, işini kaybettiğinden bahisle maddi olarak zarara uğradığı iddiasıyla iş bu davayı açmış ise de;

dosya içerisinde bulunan davacı tarafça sunulan ... ... ... ... isimli işveren tarafından düzenlenen belge yalnızca davacıya 31/10/2016-13/11/2016 tarihleri ile 06/08/2018-19/08/2018 tarihleri arasında ödeme yapıldığı hususuna ilişkin olup, davacı hakkında hükmedilen yurt dışı çıkış yasağı sebebiyle işten çıkarıldığı iddiasını ispata elverişli belge niteliğinde olmadığı,

dosya kapsamında Çalışma ve Sosyal Güvenlik alanında yetkili Danimarka makamlarınca tanzim edilmiş ve davacının hakkında hükmedilen yurt dışı çıkış yasağı sebebiyle ... ... ... ... isimli işveren tarafından işten çıkarıldığını ispatlayan herhangi bir belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin adli kontrol sebebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141. maddesinin ilgili kısmı şöyledir: "(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında; ... e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, ... Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.

Davacının dava dilekçesinde haksız yakalama ve gözaltı tedbirine dayanarak da tazminat talebinde bulunduğu, dosya incelendiğinde davacı hakkında yakalama tutanağı düzenlendiği, tazminata esas Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/8296 soruşturma numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda davacının 21.10.2016-22.10.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığının belirtildiği, bu kapsamda davacının yakalanıp yakalanmadığı, gözaltında kalıp kalmadığı araştırılmadan yalnızca adli kontrol tedbiri açısından değerlendirme yapılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,