Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7124 K.2026/2765

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol tedbiri nedeniyle 500.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 300,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/7 esas 2021/44 karar sayılı hükmün kaldırılmasına, davacının davasının süre yönünden reddine" karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilin beraatine ilişkin kararın tebliğ edilmediği, davanın süresi içerisinde açıldığından tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/51Esas, 2019/377 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 03.09.2016-05.09.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.11.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, göz altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, göz altına alınma süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; "...davacı hakkında verilen Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/ 51... /377 karar sayılı beraat kararının 07/11/2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin davacıya tebliğ edilmediği, işbu davanın 06/01/2021 tarihinde açıldığı, buna göre CMK'nın 142/1. Maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın, süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/51Esas, 2019/377 Karar sayılı kararında davacının tazminat hakkının bulunduğunun yazılı olduğu ve ihtar edildiği, davacı hakkında yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.11.2019 tarihinde kesinleştiği, CMK'nın 141/2. ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde dava açma süresinin beraat hükmünün kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğu, her halde davanın beraat hükmünün kesinleşme tarihi olan 07.11.2019 tarihinden itibaren 1 yıl geçtikten sonra 06.01.2021 tarihinde açıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, tebliğnamede bozma öneren görüşe açıklanan nedenlerle iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,