Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7320 K.2025/2509

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 531.457,12 TL maddi tazminatın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerindeki yasal şartları taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Davacıya ait el konulan çek ve senetlerinin iade edildiği tarihe kadar zamanaşımına uğraması ve tahsil edilememesinden dolayı uğradığı zarar sebebiyle davanın kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/89 Esas- 2013/553 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait çek ve senetlere tefecilik suçu kapsamında 18.05.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının mahkumiyetine, senet ve belgelerin sahibine iadesine karar verildiği, kararın 24.04.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacı asile tebliğ edilmediği,

el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak el konulan 12 adet çekin davacıya 08.06.2007 tarihinde iade edilmesi nedeniyle ilgili çekler sebebiyle davacının maddi zararının bulunmadığı, diğer senetlerin ise 06.07.2018 tarihinde iade edildiği, iade edilen senetlerin bir kısmının bulunması gerekli zorunlu unsurları ihtiva etmemesi nedeniyle tahsil kabiliyetinin bulunmadığı,

bir kısım senetlerde vade tarihi bulunmadığı ayrıca davacının zamanaşımı süresince senet asılları olmadan icra takibi yapabileceği ve talep halinde onaylı örneklerinin tarafına verilebileceği, bu sebeplerle davacının el koyma nedeniyle senetlerle ilgili tahsil imkanının ortadan kalkmadığı ayrıca davacının tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle yargılamanın devamı süresince el koymanın ve zamanında iade edilmemesi nedenlerinin 5271 sayılı CMK'nın 141/1-j maddesinde belirtilen koşulları taşımadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,