KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/7401 E., 2024/6396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/637 E., 2021/1203 K.
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
529 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 45.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında düşme kararı verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin uyuşturucu ticareti suçundan tutuklandığı, tazminata esas mahkeme kararında eylemin kullanma suçu kapsamında kaldığı ve daha önce verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunduğundan bahisle düşme kararı verildiği, suçun vasfının değiştiğini, müvekkilinin kusuru olmadan mağdur olduğunu, tutuklandığı suçtan mahkumiyet kararı almadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/829 Esas-2020/428 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.10.2018-11.01.2019 tarihleri arasında 91 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,
yapılan yargılama sonunda değişen suç vasfı nedeniyle eylemin uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçu kapsamında kaldığı değerlendirilerek davacı hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/100867 soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve inceleme konusu suçun erteleme kararından sonra işlenmesi nedeniyle eylemin ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağından kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle 5237 sayılı kanun 191/5 ve 5271 sayılı kanun 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verildiği,
kararın 26.10.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı ancak davacı hakkında düşme kararı verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacı lehine tazminat talebi hakkında yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/7401, K. 2024/6396, 18 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama