Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7425 K.2024/7851

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Pazar (Rize) Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2019/343E., 2021/367K. sayılı ilamıyla sanığın kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşmesi nedeniyle üzerine atılı müsnet suçtan 5271 sayılı CMK m. 223/3-d uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince katılan vekilinin istinaf başvurusının kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yerine;

" Sanığın üzerine 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçun unsurları itibari ile oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine,

Sanık kendini bir müdafi ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle güncel AAÜT gereğince 4080,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine,

Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," şeklinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine, duruşma açılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Çamlıhemşin İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından Zilkale Köyü'nde yapılan devriye esnasında sanık ...'nun 1. Derece doğal sit sınırları içerisinde kalan Çamlıhmeşin -Zilkale Köyü arasında yol kenarında bulunan toprak alanda yola yaklaşık 2 metre mesafede bulunan yerde toprak alanın 20 cm kazılarak salıncak için düz bir konuma getirildiğinin, toprak alanın 7x7 m2 olduğu, etrafının 30 cm'lik kalıp tahtalarla çevrildiğinin, kalıp tahtaların içerisine demir örüldüğü,

çevrilen alanın içerisinde elektirik direğinin bulunduğunun jandarma görevlilerince tespiti üzerine sanık hakkında başlatılan soruşturma neticesinde sanığın izin vermeye yetkili olan Çevre ve Şehircilik İl Müdürülüğü'nden herhangi bir izin almaksızın inşai müdahalede bulunduğu gerekçesiyle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaışmıştır.

Sanığın İlk Derece Mahkemesindeki savunmasında; 2014 yılında davaya konu alanı Milli Parklar Genel Müdürlüğünden kiraladığını, 2018 yılında salıncak kurulmasına ilişkin projesini Milli Parklara sunduğunu ve ön izin aldığını, Milli Park Müdürünün sözlü onayı ile zemini hazırlamak için kalıp çaktıkları esnada jandarma görevlilerinin geldiğini, aynı gün kalıpları söktüğünü beyanla atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık müdafinin de davaya konu edilen aykırılıkların ortadan kaldırıldığı ve keşif halinde bunun tespit edileceğini belirttiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif üzerine dosyaya sunulan 13.11.2020 tarihli inşaat bilirkişi raporunda, keşif günü yerinde yapılan incelemelerde yapının sökülüp kaldırıldığı, verdiği zararın eski haline getirildiği, zeminde kalıcı tahribat, temel, inşaat kalıntısı bırakmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır. Yine dosyaya sunulan fen bilirkişisi raporunda; Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.05.1998 gün ve 3148 sayılı kararı ve Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklannı Koruma Bölge Kurulunun 18.02.2010 gün ve 2529 ve 01.02.2011 gün ve 3205 bu karara ekli 1/25000 Ölçekli memleket haritasını dava konusu taşınmaza uygulandığında dava konusu taşınmazın "1.derece doğal sit alanı" içersinde kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde inşaat bilirkişi raporunda; "keşif gününde yapılan incelemede yapının sökülüp kaldırıldığı, verdiği zararın eski haline getirildiği, zeminde kalıcı tahribat, temel inşaat kalıntısı bırakmadığı" şeklindeki açıklamalar karşısında, sanığın üzerinde atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından,

katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmadığınan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ,

aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hükmün 2 numaralı bendinin “ sanığın yüklenen suç açısından kastının bulunmaması nedeniyle, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine” şeklinde değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,