Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7502 K.2025/601

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a, 303/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 25.06.2003 tarih ve 11730 sayılı kararı ile tescilli kentsel sit alanında kalan, aynı Kurulun 11.05.1994 tarih ve 4001 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli yapıda sanık tarafından izinsiz olarak gerçekleştirilen müdahalelere ilişkin olarak dava açıldığı, sanığın savunmasında, suça konu yapı yıkılma ve çökme tehlikesi içerisinde bulunduğundan izin için başvuru yapması halinde Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünün her tadilatla ilgili projeler isteyeceğini ve bu projelerin hazırlanması,

onaylanması süreçlerinin çokca zaman alacağından yıkılma ve çökme tehlikesi karşısında ivedi olarak tadilatlara başladığını beyan ettiği, ...

Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 24.07.2019 tarih ve 9766 sayılı kararı ile davaya konu tescilli taşınmazda izinsiz olarak yapılan onarımların Kurulun 25.10.2018 tarihli ve 8519 sayılı kararı doğrultusunda kaldırılarak KUDEP denetiminde yapının tescil esnasındaki özgün durumuna geri getirildiğinden uygulama sonuçlarının uygun olduğuna karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu değerlendirilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, "... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan savunma doğrultusunda bilgi istendiğinde, ilgili Kurulun 28.10.2019 tarihli yazı cevabında davaya konu tescilli özel mülkiyete ait konutta izinsiz olarak yapılan onarımlar, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 25.10.2018 tarih ve 8519 sayılı kararı gereği kaldırılması sonrası uygulama sonuçlarının ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 24.07.2019 tarih ve 9766 sayılı kararı ile uygun bulunduğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesi'ne bilgi verildiği, ancak gerek keşif sırasında görev alan bilirkişinin, gerekse yapılan işlemlerin izinsiz olduğundan bahisle bu hususu mahkumiyet kararına gerekçe yapan İlk Derece Mahkemesi'nin, ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun sanığın yaptığı başvurular sonucu aldığı kararlar ve işlemler ile ilgili değerlendirme yapmadan karar verdiği, her ne kadar sanığın davaya konu taşınmazı satın alırken tapu kaydında korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olduğuna dair beyan bulunmasına göre, taşınmazın 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığını bilmediği yönünde savunmasına itibar edilemese de, soruşturma aşamasında yaptığı işlemleri ayrıntılı olarak ilgili ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'na bildirip, Kurulun verdiği kararlar doğrultusunda KUDEB denetiminde yapının tescil esnasındaki özgün durumuna geri getirdiği anlaşıldığından uygulama sonuçlarının uygun olduğuna karar verilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.1995 tarih ve 1995/9-41-64 sayılı kararı dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmayacağından beraatine karar verilmesi gerektiği" değerlendirilerek, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında beraat hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,