Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7612 K.2024/6986

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk ve el koyma nedeniyle 300.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ililşkin davacının tutuklulukta geçirdiği sürelerin tamamının başka bir cezasının infazı kapsamında mahsup edildiğinin belirlenmesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince,

mahsup dolayısıyla makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle 1. 000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesi şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; kendisine ait olan ve el konulan aracıyla ilgili bir karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/413 Esas-2015/544 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı, bu kapsamda 16.10.2008-22.01.2009 tarihleri arasında 98 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda hırsızlık suçu yönünden suç vasfının değişmesiyle suç eşyasını satın almak eylemi yönünden zamanaşımından düşme ve resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hükmün temyizi üzerine zamanaşımından düşme kararı verildiği,

hükmün 23.01.2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ancak davacının tutuklulukta geçirdiği sürenin tamamının İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/291 Esas - 2008/316 Karar sayılı ilamındaki cezasından mahsubuna karar verildiği, davacının kendisine ait olup el konulduğundan bahisle tazminat talebinde bulunduğu 34 UG 7237 sayılı aracın soruşturma aşamasında ilgili dosyanın müştekisine teslim edildiği,

yapılan araştırmada aracın davacıya ait olmadığı, başka bir şahıs adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, aracın teslimine ilişkin talebinin İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ek kararıyla da aynı gerekçeyle reddedildiği dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının tutuklu kaldığı süre başka bir mahkumiyetinden mahsup edilmişse de, tutuklu kaldığı halde beraatine karar verilen kişiler kadar olmasa da mahsup dolayısıyla davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmolunması gerektiğinden bahisle 1.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının tüm temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/413 Esas-2015/544 Karar sayılı ceza dosyasında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı, hırsızlık suçu yönünden suç vasfının değişmesiyle suç eşyasını satın alma suçundan zamanaşımından düşme kararı verildiği, bu kararın 04.09.2015 tarihinde kesinleştiği, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine zamaşımından düşme kararı verilip, 23.01.2020 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında;

5271 sayılı Kanun'un 142/1 maddesindeki, "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklindeki düzenlemeye göre dava açma süresi hak düşürücü sürelerden olup, her aşamada resen gözetilebilecek hukuka kesin aykırılık hallerinden olduğu, bu kapsamda davacı hakkında düzenlenen tutuklamaya sevk, sorgu, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm tutanak, müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde onaylı birer sureti temin edilip dosya içine alınarak,

davacının hangi suç ya da suçlardan tutuklandığının tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek, yalnızca hırsızlık suçu yönünden tutuklanmış ise davanın süreden reddi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,