Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7725 K.2025/2093

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan, 5237 sayılı TCK'nın TCK 177/1, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiş, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli 2019/28374 Esas, 2021/757 Karar sayılı kararı ile kanun yararına bozulmasına üzerine, Yerel Mahkemece basit yargılama usul hükümleri uyarınca sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK 89/1, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 251/3, TCK 52/2, 52/4 ve 5271 sayılı CMK 309. maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılanlar vekilinin itirazı üzerine Yerel Mahkemece genel hükümler uyarınca yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK 89/1, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 251/3, TCK 52/2,

52/4 ve 5271 sayılı CMK 309. maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi ile kararın sanık lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

08.09.2015 tarihinde sanığın köpeğinin bağlı olmayıp, katılanların çocuğu olan ...'yı kovalaması nedeniyle ...'nın düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, mağdurun anne ve babası katılanların şikayetçi olması ve uzlaşmak istememeleri karşısında, sanığın kendi sorumluğu ve gözetimi altında bulunan köpeği serbest bırakmak suretiyle taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Katılanlar vekilinin itirazı üzerine genel hükümler uyarınca yapılan yargılamada sanık hakkında basit yargılama usulüne ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik ceza tayini sonuç cezaya etkisi olmadığından ve aleyhe temyiz bulunmadığından eleştirilmekle bozma nedeni yapılamamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Küçükçekmece