Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7821 K.2023/5311

Davacı hakkında. Dairemizin bozma kararı üzerine verilen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davacı vekilinin süre tutum dilekçesi ile yapmış olduğu temyiz isteminin ve gerekçeli kararın 04.07.2022 tarihinde tebliği üzerine davalı vekili tarafından 05.07.2022 tarihinde verilen dilekçe ile hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 13.01.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; serbest çalışan müvekkilinin hukuka aykırı deliller üretilerek devletin güvenliğine ilişkin gizli belgeleri temin etme ve suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olmak suçlarından 24.05.2012 tarihinde gözaltına alındığı, 27.05.2012 tarihinde tutuklandığını ve 05.06.2012 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama üzerine beraatine karar verildiğini, haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle müvekkili lehine 130.000,00 TL maddi ve 2.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 01.02.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddini talep etmiştir.

3. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2017 tarihli ve 2017/18 Esas, 2017/162 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 8.451,67 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.04.2018 tarihli ve 2017/2768 Esas, 2018/605 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca maddi tazminatın 9.421,74 TL'ye yükseltilmesi, manevi tazminatın 16.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.04.2018 tarihli ve 2017/2768 Esas, 2018/605 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.04.2022 tarihli ve 2021/5475 Esas, 2022/2676 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin temyiz istemin kesinlikten reddine, davacı vekilinin temyiz istemi yönünden hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğu gerekçeleri ile hükmün bozulmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/1049 Esas, 2022/1763 Karar sayılı kararı ile avanın kısmen kabulü ile 9.421,74 TL maddi ve 83.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.10.2022 tarihli ve 12-2022/116678 sayılı davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddi gerektiğine,

2. Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna,İlişkindir.

III. DAVA KONUSU

Bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda; Tazminat talebinin esasını oluşturan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının devletin güvenliğine ilişkin gizli belgeleri temin etme ve suç işlemek amacı ile kurulman örgüte üye olmak suçlarından yargılandığı, 24.05.2012 - 05.06.2013 tarihleri arasında 377 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 26.02.2016 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, tazminat şartlarının oluştuğu belirlenerek davacı lehine 9.421,74 TL maddi ve 83.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Tazminat talebinin esasını oluşturan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının devletin güvenliğine ilişkin gizli belgeleri temin etme ve suç işlemek amacı ile kurulman örgüte üye olmak suçlarından 24.05.2012 - 05.06.2013 tarihleri arasında 377 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama üzerine 26.02.2016 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve aynı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca tazminat koşullarının oluştuğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; a) Tutuklandığı tarihinde asgari ücretinin üzerinde gelir elde ettiği ispat edilemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama neticesinde belirlenen maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

b) Yargıtayın görevi ülke genelinde uygulama birliğinin sağlanması ve benzer olaylarda aynı çözüm tarzının oluşturulmasıdır. Bu görev yerine getirilirken hukukun genel ilkeleri, ülkedeki pozitif hukuk normları ve uluslararası temel insan haklarına ilişkin kural ve kabullere uygun bir yorum ve uygulama benimsenmelidir.

Bu ilke yalnızca denetim mahkemeleri için değil, hüküm mahkemeleri için de geçerlidir. Hukuk devletinin en belirgin özelliği hiçbir kurum ve makam ayrımı gözetilmeden herkesin hukuk kurallarına uymasıdır.

Dairemizin yerleşik kararlarında da vurguladığı üzere, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/1049 Esas, 2022/1763 Karar sayılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,