Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7860 K.2024/7691

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine ve 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminata da hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğine, davacının temyiz talebinin ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/206 Esas, 2017/431 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 15.11.2011-19.11.2011 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kaldığı, Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/39 Sorgu sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan 19.11.2011- 20.12.2011 tarihleri arasında 31 gün tutuklu kaldığı,

davacı hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/741 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında yapılan soruşturma neticesinde, nitelikli yağma suçu ve tefecilik suçlarından 06.02.2012 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı verildiği, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ise 17.02.2012 tarihinde iddianame tanzim edildiği ve Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/206 Esas, 2017/431 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada davacının beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 04.01.2019 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasına ilişkin talep konusu dosya kapsamında, davacının tutuklu kaldığı süreye ilişkin maddi ve manevi tazminat talebinin ek KYOK kararına yönelik yapılması gerekirken CMK’nın 141. maddesinde belirtilen sürelerin geçtiğinin tespit edildiği ancak tazminat davasına konu edilen Adana 4. Ağır ceza mahkemesinin 2014/206 Esas, 2017/431 Karar sayılı dosyası kapsamında ise davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan beraat kararının kesinleşme tarihi itibariyle bu suç açısından 4 günlük gözaltı süresine ilişkin tazminata hak kazandığı tespit edildiği,

gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,