Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7886 K.2024/7332

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 100.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebi üzerine davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin kararı istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin haksız olarak gözaltında kaldığı, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/9502 soruşturma sayılı dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, mahkemenin gerekçesinde müvekkilinin yargılandığı başka bir dosyada mahkumiyet kararı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, mahkemesinin gerekçesinde belirtilen soruşturma dosyası ile başka olaylara ilişkin düzenlenen farklı bir iddianame olduğu, takipsizlik ile sonuçlanan 2016/9502 sayılı soruşturma dosyasında haksız olarak gözaltında kalması nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/9502 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma kurulan örgüte üye olma suçundan 01.08.2016 - 20.08.2016 tarihleri arasında 19 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda mükerrer soruşturma kaydı nedeniyle 14.12.2020 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 23.02.2021 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında aynı suça ilişkin Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/4336 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma yürütüldüğü,

yapılan yargılama sonunda Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/125 Esas - 2017/219 Karar sayılı dosyasında mahkumiyetine ve davacı hakkındaki suç nedeniyle gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin mahsubuna karar verildiği, hükmün temyizde onanarak kesinleştiği, tazminat talebine konu 2016/9502 soruşturma dosyası kapsamında verilen kararın içeriği ile aynı suç dolayısıyla mahkumiyetine karar verildiği ve kararın kesinleştiğinden bahisle yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı hakkındaki aynı eylemlere ilişkin mükerrer soruşturma yürütüldüğü ve yapılan yargılama sonunda davacının mahkumiyetine karar verilip kesinleştiğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de; davacının aynı eylemlerine ilişkin yürütülen soruşturma sonunda, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/273 Esas - 2023/51 Karar sayılı dosyasında açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verildiği ancak bu kararın davacı yönünden kesinleşmediği, bu itibarla CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca kesinleşmiş bir beraat kararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mükerrer soruşturma sonucunda açılan davada mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi, sonucu itibariyle doğru olmakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,