Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/796 K.2025/7382

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarihli 2019/902 Esas 2019/2050 Karar sayılı kararı sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü: Ayrıntıları Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki hüküm ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres [bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi (MERNİS) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres] esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16/2. maddeleri hükümleri gereğince tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

katılan ...'un yokluğunda verilen 17.06.2019 tarihli kararın tebliği için katılanın ilk derece aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği en son adresi esas alınarak bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı hâlde doğrudan mernis adresine çıkarılan ve merci tarafından 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16/2. maddeleri kapsamında şerh düşülen tebligatın, dağıtıcı tarafından 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereği tebliğ edilmesinin usûle uygun olmadığı anlaşıldığından,