Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8034 K.2025/376

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız hükümlülük nedeniyle 60.000,00 TL maddi ve 5.000.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 210,00 TL maddi ve 300,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/774 Esas – 2018/1161 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan yargılandığı, yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet hükmünün 07.01.2019 tarihinde kesinleştiği ve hükmün infazına başlandığı, davacının başvurusuna istinaden yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile birlikte 09.08.2019 tarihinde infazın durdurulmasına karar verildiği, bu şekilde hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 08.01.2019- 09.08.2019 tarihleri arasında 213 gün infaz gördüğü,

yargılamanın yenilenmesi sonucunda mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına ve davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.03.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutukluluk tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı;

ancak davacının tutuklulukta geçirdiği sürenin tamamının Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2019 tarihli ve 2016/151 sayılı ek kararıyla başka bir mahkumiyetinden mahsubuna karar verildiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,