Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8174 K.2024/7849

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yeşilolva Asliye Ceza Mahkemesin'in 24.03.2021 tarihli ve2020/318 E., 2021/164K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde sanığın 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, karara karşı sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 Sayılı CMK'nın 280/1-a maddesinde yer alan yasal düzenlemenin verdiği yetkiye dayanılarak.

İlk derece mahkemesi hükmü bütünüyle çıkarılarak yerine "Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın suça konu yerdeki büfeyi kaldırdığı ve eski hale getirdiği anlaşıldığından, sanığın suç kastının bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE,

Beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 4.080,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine,

Yargılama giderlerinin devlet hazinesi üzerinde bırakılmasına,", fıkrası eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında Yeşilova Belediyesince hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddia olunarak suç duyurusunda bulunulması üzerine , sanığa ait büfenin yer aldığı alanın 2. derece Doğal sit alanında kaldığının tespiti üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davası kapsamında, sanığın aşamalardaki savunmasında dava konusu yeri Belediyeden kiraladığını büfeyi kendisinin yapmadığını , Belediyenin kendisini uyarması üzerine büfeyi boşalttığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmediği, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 09.03.2021 tarihli Fen bilirkişi raporunda;

hava görüntüleri incelendiğinde davaya konu büfenin 2018 Mayıs ayı itibarıyla gözlemlendiği, 2020 yılına ait hava fotoğraflarında ise kaldırıldığının tespit edildiği, dosyaya sunulan 05.03.2021 tarihli inşaat bilirkişi raporunda da keşif tarihi itibarıyla dava konusu yapının kaldırılmış olduğunun tespit edildiği, 08.02.2021 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda davaya konu alanın 2. derece Doğal sit alanı olarak tescil edilmiş olduğu, davaya konu yapının alanda bulunmadığı ve herhangi bir tahribat izinin bulunmadığı dikkate alındığında fiziki müdahalede ve herhangi bir tahribatın olmadığının belirtildiği, anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde; sanık ile Yeşilova Belediyesi ile arasında yapılan 15.09.2017 tarihli kira sözleşmesinde kiralanan yerin boş arsa olduğunun belirtildiği, bu hali ile boş arsa olarak kiralanan yere sanık tarafından fiziki ve inşai müdahale yapıldığının sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, sanığın suça konu yerdeki büfeyi kaldırdığı ve eski hale getirdiği anlaşıldığından, sanığın suç kastının bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya arasında yer alan 09.03.2021 tarihli fen bilirkişi raporuna göre davaya konu büfenin Mayıs 2018 yılı görüntülerinde olup önceki yıllara ait görüntülerde yer almadığının tespiti karşısında suç tarihinin Mayıs 2018 olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Dosya arasında bulunan kira sözleşmesinde yer alan taşınmazın Kayadibi mahallesinde 3640 parselde boş arsa vasfında olduğu işyeri amaçlı 15.09.2017 tarihinde başlamak üzere sanığa kiralandığı anlaşılmakla birlikte davaya konu büfenin Kayadibi Mahallesi 4035 parselde yer aldığının bilirkişi raporlarıyla tespit edildiği, iddianame konusu yapılan parselin de yine 4035 nolu parsel olduğu, davaya konu büfenin keşif tarihi itibarıyla kaldırıldığı ve sit alanında zarar oluşmadığının belirtildiği tespit olunarak yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,