Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/818 K.2024/5591

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, tutuklama nedeniyle toplam 1.000,00 TL maddi, 5.000.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama ve mahkumiyet karar kesinleşme tarihinden faiz talebinin ıslah ile maddi tazminatın 4.949,60 TL ve 59.264,38 TL olarak talebinin kısmen kabulü ile 4.949,60 tl maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili,

davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın fazla olduğundan 6.000,00 TL'ye indirilmesi ve buna göre değişen vekalet ücretinin 1.320,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, müvekkil hakkında verilen hapis cezasının kesinleşmesi üzerine müvekkilinin firar olduğu dönem için tazminata hükmedilmesi gerektiğini, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/308 Esas, 2018/283 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı suç işlemek için örgüt kurma, örgüte üye olma, bilerek ve isteyerek yardım etme, zorla senet imzalattırma, tahsil etme, örgüt adına çek senet tahsil etme, hürriyeti tahdit, ölümle tehdit, kastan yaralama, bıçakla etkili eylem, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından 05.01.2006 - 07.04.2006 tarihleri arasında 92 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,

yapılan yargılama neticesinde çıkar amaçlı suç örgütü kurma ve yönetme ve kasten yaralama suçları dışındaki suçlar bakımından beraat kararı, çıkar amaçlı örgüte üye olma ve kasten yaralama suçlarından ise mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine davacının firar hayatı yaşadığı, kanun yoluna başvurularak yapılan yeniden yargılama ile davacının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin kararı ile çıkar amaçlı suç örgütü kurma ve yönetme ve kasten yaralama suçlarından beraatine karar verildiği, kararın 21.12.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin müvekkil hakkında verilen hapis cezasının kesinleşmesi üzerine müvekkilinin firar olduğu dönem için tazminata hükmedilmesi gerektiğine, maddi tazminatın eksik olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,