Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8215 K.2024/7315

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında düşme kararı verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 144/1-c maddesi gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan dolayı beraatine karar verilmesi nedeniyle haksız bir yakalama söz konusu olduğu olduğundan tazminata karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2019/3142 Esas-2020/6 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 14.02.2019-21.10.2019 tarihleri arasında 249 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,

yapılan yargılama sonunda değişen suç vasfı nedeniyle eylemin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçu kapsamında kaldığı değerlendirilerek davacı hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/51278 soruşturma, 2018/1254 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve inceleme konusu suçun erteleme kararından sonra işlenmesi nedeniyle eylemin ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağından kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle 5237 sayılı kanun 191/5 ve 5271 sayılı kanun 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verildiği,

kararın 24.01.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı ancak davacı hakkında düşme kararı verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 144/1-c maddesi gereğince yasal şartların oluşmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacı lehine tazminat talebi hakkında yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,