Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8381 K.2024/7032

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında nitelikli yağma suçundan yapılan soruşturma neticesinde Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca 2018/40070 soruşturma sayılı dosyası üzerinden 02.07.2019 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı müşteki vekili tarafından itiraz edildiği, İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.01.2020 tarihli ve 2019/3701 D.

İş sayılı kararı ile itirazın reddine dair karar verildiği, bu karara karşı da Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.05.2020 tarihli ve 94660652-105-34-5555-2020-KYB sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2020 tarihli ve KYB/2020/49139 sayılı ihbar yazısı üzerine kararın kanun yararına bozma incelemesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli ve 2020/1732 Esas-2020/3659 Karar sayılı ilamı ile İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2019/3701 D.

İş sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, yerel mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderildiği, soruşturma dosyasının halen derdest olduğu, bu itibarla henüz kesinlemiş bir kovuşturmaya yer olmadığı kararı bulunmadığından bahisle CMK'nın 141/1-e ve 142. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; itirazın reddi üzerinde kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığı kararı dayalı tazminat davasının kabulüne karar verilmesi gerektiğine, aksinin kabulü durumunda usul ekonomisi gereğince kanun yararına bozma kararı doğrultusunda yapılacak işlemlerin bekletici mesele yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/40070 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında; davacının nitelikli yağma suçundan 15.05.2019-28.06.2019 tarihleri arasında 44 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında 02.07.2019 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, karara karşı müşteki tarafından itiraz edilmesi üzerinde itiraz incelemesinin İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2019/3701 D.

İş sayılı dosyası üzerinden yapıldığı ve 02.01.2020 tarihinde itirazın reddine karar verildiği ancak karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli ve 2020/1732 Esas-2020/3659 Karar sayılı ilamı ile İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2019/3701 D.

İş sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, yerel mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderildiği, soruşturma dosyasının halen derdest olduğu, bu itibarla CMK'nın 141/1-e ve 142. maddeleri uyarınca henüz kesinleşmiş bir kovuşturmaya yer olmadığı kararı bulunmadığından bahisle kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK'nın 141/1-e ve 142. maddesinde belirtilen koşulları taşımadığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,