Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8390 K.2025/4292

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 133/3, 43/2-1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyete ilişkin bölümün sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin hüküm ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa yüklenen suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle sanığın beraatine ilişkin hüküm kurulması nedeniyle ve re'sen dikkate alınacak diğer sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının bozulması gerektiğine, duruşma açılmadan sanık hakkında beraat kararı verilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ...'in oğlu ve babası olan diğer katılan ... yanında olduğu halde avukat olan diğer katılanların bürosuna gittikleri ve sanık ile aralarındaki boşanma davası hakkında yaptıklarını görüşmeyi katılan ... ve sanığın oğlunun kaydedip sanığa verdiği ve sanığında söz konusu konuşmaları içeren CD'yi boşanma davasına sunmasına konu olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 133/3. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, kayıt içeriğini üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı veya çoğaltarak dağıttığına ya da savunmasında belirttiği amacı dışında kullandığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, boşanma davasındaki iddiasını ispatlama ve suç oluşturduğunu düşündüğü isnadı kanıtlama amacını taşıyan eyleminde, suça konu kayıt içeriğinin sadece bu amaca uygun kullanılabilecek nitelikte konuşmalardan ibaret olması da nazara alınarak, hukuka aykırılık bilinci ve iradesiyle hareket etmediği,

suç kastının bulunmadığı anlaşıldığından yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyete ilişkin bölümün sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin hüküm ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.05.2022 tarihli ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar, 05.07.2022 tarihli ve 2021/359 Esas, 2022/528 Karar, 31.05.2023 tarihli ve 2022/315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararlarında vurgulandığı üzere yeni delil ikame edilmeden dosya üzerinden inceleme sonunda Bölge Adliye Mahkemesince beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemin kanunda suç olarak düzenlenmediğinin belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,