Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8415 K.2024/7035

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 750.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile asgari ücretli çalışan olan davacının iş akdine tutukluluk nedeniyle 14.09.2017 tarihinde son verildiği, bu tarihe kadar olan maaş ödemesinin yapıldığı, bu itibarla maddi tazminatın 15.09.2017 tarihinden itibaren hesaplanması gerektiğinin kabulü ile 50.262,18 TL maddi tazminatın, zararın oluştuğu 15.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

65.000,00 TL manevi tazminatın ise gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, maddi tazminatın 50.308,98 TL'ye, manevi tazminatın 75.000,00 TL yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/513 Esas – 2019/5 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 14.09.2017-24.01.2020 tarihleri arasında 862 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyet kararı verildiği, karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzere Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince mahkumiyet kararı kaldırılarak davacının beraatine karar verildiği, beraat kararının 18.02.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği,

tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının adli sicil kaydının incelenmesinde çok sayıda kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunduğu, yine UYAP üzerinden yapılan incelemede davacının 14.10.2020 tarihi itibariyle ve halen başka mahkumiyetlerin infazı kapsamında hükümlü olarak ceza evinde bulunduğu,

davacının tazminat dosyasına sunduğu 08.03.2021 tarihli dilekçede de mahsup talebinde bulunacağını ve buna göre değerlendirme yapılmasını talep ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 144/1. maddesinin (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiğinden, davacının tazminat talebine dayanak ceza davasında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği günlerin başka bir mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediği hususunun etraflıca araştırılmaması,

Kabule göre de; Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "50.174,03" TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "50.303,98" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,