Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/858 K.2022/4965

2863 sayılı Kanunun 65/4, TCK’nın 43, 52/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yapılan yargılama sonunda, anılan Kanunun 65/4, TCK’nın 43, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarih ve 2016/311 Esas, 2016/713 Karar sayılı kararının 08/09/2016 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 20/07/2018 tarihinde tehdit ve hakaret suçlarını işlediği sabit kabul edilerek Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2019 tarihli ilamı ile hakaret suçundan kesin nitelikte mahkumiyetine hükmedildiği,

ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2020 tarihli ve 2020/201 Esas, 2020/1228 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, TCK 43. madde hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Antalya Büyükşehir Belediyesi İmar ve Şehircilik Dairesi Başkanlığı Koruma Uygulama ve Denetim Şube Müdürlüğünün 21/06/2016 tarihli cevabi yazısında, 44 ada 47 parselde yapılan izinsiz uygulamalar ile ilgili olarak suç tarihinde Antalya Büyükşehir Bünyesinde bulunan Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunun yetkili olmadığının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında, 2863 sayılı Kanunun 65/1-2. cümlesi gereğince hüküm tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,